Programy dystrybucji prezerwatyw w zakładach karnych

4. Porównanie zachowań osadzonych w zakładach karnych z dystrybucją prezerwatyw i bez dystrybucji

Wstęp

Dystrybucja prezerwatyw w zakładach karnych NSW w 1996 roku nie doprowadziła do jakiś niepożądanych zdarzeń. Pomimo tego dostarczanie prezerwatyw osadzonym pozostaje sporne i jest rzadkością na całym świecie, chociaż wiadomo, że prezerwatywy są skuteczne w ograniczaniu rozprzestrzeniania się HIV i innych zakażeń przenoszonych drogą płciową.

Przeciwnicy (w tym niektórzy osadzeni) twierdzili, że prezerwatywy mogą:

  1. zachęcać osadzonych do uprawiania seksu,
  2. zwiększyć liczbę gwałtów w zakładach karnych poprzez zapewnienie gwałcicielom ochrony przed zakażeniem lub pozostawieniem dowodów w postaci DNA,
  3. być używane jako broń przeciwko personelowi więziennemu,
  4. dać do zrozumienia, że większość osadzonych jest homoseksualistami, oraz
  5. doprowadzić do tego, że zakłady karne będą postrzegane jako miejsca, w których panuje rozwiązłość i homoseksualizm.

Po przeszukaniu przez Departament Usług Korekcyjnych NSW danych z okresu 10 lat, można było znaleźć tylko trzy oficjalne incydenty dotyczące niewłaściwego użycia prezerwatywy. Jednakże osadzeni w NSW zgłaszają używanie prezerwatyw (zawierających prezerwatywę, lubrykant, instrukcje użytkowania - wszystko w plastikowej torbie) do niezliczonych celów nieseksualnych, takich jak przechowywanie tytoniu, przemyt innych przedmiotów oraz jako opaski do włosów. Lubrykant był używany jako środek wspomagający golenie, jako żel do włosów, a lubrykant aromatyzowany, podczas kiedy był dostępny, do produkcji koktajli mlecznych i jako smarowidło na chleb. Dodatkowo większość więźniów płci męskiej zgłasza negatywne nastawienie do homoseksualizmu.

Porównamy teraz poziom aktywności seksualnej prowadzonej za obopólną zgodą i niekonsensualnych, jak podano w raporcie Sexual Health and Attitudes of Australian Prisoners (SHAAP survey dostępny pod tym adresem:
http://www.justicehealth.nsw.gov.au/about-us/publications/2009-ihs-report.pdf) oraz użytkowanie prezerwatyw w dwóch państwowych kompleksach więziennych, z których jeden zapewnia prezerwatywy więźniom (NSW), a drugi nie (Queensland).

Metody

Przeprowadziliśmy badania reprezentatywnych grup osadzonych z NSW i Queensland na temat ich zachowań seksualnych, stosunku do aktywności seksualnej oraz wiedzy na temat zakażeń przenoszonych drogą płciową. Wybraliśmy te stany, ponieważ NSW swobodnie rozdaje osadzonym około 30 000 prezerwatyw miesięcznie, podczas gdy Queensland nie rozdaje żadnych. Te dwa stany razem wzięte, mieszczą około 60% australijskich osadzonych.

Potencjalni uczestnicy zostali losowo wybrani z listy wszystkich osadzonych w danym zakładzie karnym zapewnionej przez dwa Wydziały Usług Korekcyjnych. Wybranym dostarczono ustne wyjaśnienie słowne na temat badania oraz przekazano drukowany arkusz informacyjny. Uczestnicy byli pewni, że rozmowa telefoniczna nie zostanie nagrana lub podsłuchana elektronicznie przez władze więzienne i że w każdej chwili mogą się wycofać bez konsekwencji z badania. Każdy uczestnik otrzymał 10 dolarów jako rekompensatę za czas poświęcony badaniu zamiast wykonywania płatnej pracy w zakładzie karnym.

Wywiady telefoniczne wspomagane komputerowo były prowadzone przez prywatną firmę zajmującą się badaniami rynku społecznego i odbywały się w przestrzeni prywatnej, np. w sali wizyt prawnych lub w gabinecie lekarskim. Wywiady trwały średnio około 30 minut. Do porównania proporcji wykorzystano statystyki testu zgodności chi-kwadrat.