Programy dystrybucji prezerwatyw w zakładach karnych

1. Program dystrybucji prezerwatyw dla więzienia okręgowego w San Francisco

1.2. Wnioski

Zwiększenie dostępności prezerwatyw
Nasz projekt przyczynił się do zwiększenia dostępności w zakładzie karnym w okręgu San Francisco. W czteromiesięcznym okresie badań (17 kwietnia - 17 sierpnia 2007 r.) do dystrybutora włożono 1 331 prezerwatyw, średnio 102 tygodniowo.

Porównanie badań ankietowych osadzonych przed i po zakończeniu projektu:

  • Odsetek osadzonych wiedzących, że prezerwatywy są dostępne w zakładzie karnym wzrósł z 12% do 58%.
  • Liczba osadzonych, którzy otrzymali prezerwatywę w więzieniu wzrosła z 4 do 22.


Zagadnienia dyscyplinarne
W wywiadach poprzedzających interwencję funkcjonariusze zajmowali się przede wszystkim kwestiami dyscyplinarnymi i operacyjnymi (takimi jak zwiększona liczba osadzonych uprawiających seks lub osadzonych używających prezerwatyw do transportu narkotyków). Pracownicy administracyjni wyrazili więcej obaw związanych z "wysyłaniem niewłaściwych sygnałów" lub "wysłaniem niespójnych sygnałów" na temat uprawiania seksu w zakładzie. Jeden z nich zapytał na przykład dlaczego mielibyśmy się skupić na dystrybucji prezerwatyw, a nie na wysiłkach na rzecz powstrzymania aktów seksualnych wśród osadzonych.

Po zakończeniu projektu pracownicy poinformowali, że nie było incydentów związanych z prezerwatywami lub z dystrybutorem wydającym prezerwatywy. Niektórzy osadzeni, z którymi przeprowadzono wywiady po projekcie, wydawali się być naprawdę zaskoczeni obawami personelu dotyczącymi używania prezerwatyw do przemytu lub do innych nielegalnych celów.

Seks wśród osadzonych
W wywiadach przeprowadzonych przed rozpoczęciem projektu pracownicy spostrzegali uprawianie seksu wśród osadzonych jako coś "rzadkiego" lub "okazjonalnego" i, o ile nie pytano ich o seks ugodowy, zazwyczaj koncentrowali się na kwestiach i przykładach przemocy seksualnej.

Wszyscy osadzeni, z którymi przeprowadzono wywiady po projekcie, uznali, że seks uprawia się w więzieniu i niechętnie przyznają, że sami to robią. Wyniki te potwierdzają potrzebę stosowania bardziej anonimowych metod dostępu do prezerwatyw.

Dystrybucja prezerwatyw w więzieniu
W wywiadach przed rozpoczęciem projektu większość funkcjonariusz z zakładu karnego nie wiedziała o aktualnym programie poradnictwa i dystrybucji prezerwatyw HIV „w cztery oczy” realizowanym w ramach Forensic AIDS Project.

W wywiadach pokontrolnych niektórzy, choć nie wszyscy, pracownicy zgłaszali, że są bardziej pozytywnie nastawieni do umożliwienia dostępu do prezerwatyw w zakładach karnych. Nawet ci, którzy nadal sprzeciwiali się używaniu prezerwatyw, informowali, że popierają dostęp do prezerwatyw po zwolnieniu z zakładu karnego.

Spośród dziewięciu osadzonych, z którymi rozmawialiśmy po interwencji, ośmiu wiedziało, że prezerwatywy są rozprowadzane w zakładzie karnym i większość wiedziała o obu rodzajach programów. Ta sama ośmioosobowa grupa uczestników wywiadu poparła dostęp prezerwatyw, a ten, który się sprzeciwił, zrobił tak:  "ponieważ seks jest nielegalny w zakładzie karnym". Kilku osadzonych, z którymi przeprowadzono wywiady, sugerowało, że istnieje większe prawdopodobieństwo, że osadzeni będą uprawiali seks, jeśli dostępne będą prezerwatywy, ponieważ "to (seks) może być bezpieczne". Nie zaobserwowaliśmy jednak wzrostu liczby doniesień osadzonych o uprawianiu seksu w następstwie interwencji w sprawie dostępu do prezerwatyw.

Wreszcie, niewiele było doniesień o wydarzeniach związanych ze stygmatyzacją, w których uczestniczyły osoby, które pozyskały prezerwatywy z dystrybutora.